Tarih: Çrş Oca 16, 2008 9:17 am Mesaj konusu: tohumculuk piyasasında yetkilendirme ve
13 Ocak 2008 PAZAR
Resmî Gazete
Sayı : 26755
YÖNETMELİK
Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:
TOHUMCULUK PİYASASINDA YETKİLENDİRME VE
DENETLEME YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, tohumlukları yetiştiren, üreten, işleyen ve satışa hazırlayan, dağıtan ve satan gerçek veya tüzel kişilerin yetkilendirilmesi ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esasları belirleyerek, kaliteli ve standartlara uygun tohumlukların üretimi ve pazarlanmasını sağlamaktır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; tohum yetiştiricilerinin, tohum, fidan ve fide üreticileri ile tohumluk bayilerinin yetkilendirilmesi ile ilgili şartları, yetkilendirme usul ve esasları, yetkilendirilen kuruluşların ve piyasa denetimi ile ilgili iş ve işlemleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 8 inci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
b) Bitki grubu: Açık alan sebze, kapalı alan sebze ve tarla bitkileri gruplarından her birisini,
c) Fidan üreticisi: Çoğaltım materyali veya meyve fidanı üretim, işleme ve pazarlama faaliyetlerini yürüten gerçek veya tüzel kişileri,
ç) Fide üreticisi: Fideleri üreten, işleyen, ithal eden veya pazarlayan gerçek veya tüzel kişileri,
d) KKGM: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
e) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüklerini,
f) Tohum işleyicisi: Tohum üreticilerinin ürettiği tohumları standartlar dahilinde farklı işlemlerden geçirerek pazarlamaya uygun hale getiren gerçek veya tüzel kişileri,
g) Tohum üreticisi: Tohumları üreten ve/veya tohum yetiştiricilerine sözleşmeli olarak ürettiren ve/veya ithal eden, işleyen, satışa hazırlayan ve dağıtan gerçek veya tüzel kişileri,
ğ) Tohum yetiştiricisi: Sözleşmeli olarak tohum üreticileri adına üretim yapan gerçek veya tüzel kişileri,
h) Tohumluk bayisi: Tohumlukları pazarlamak amacıyla yetkilendirilen gerçek veya tüzel kişileri,
ı) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,
i) TÜGEM: Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünü,
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Tohum Yetiştiricilerinin Yetkilendirilmesi
Tohum yetiştirici belgesi verilmesine ilişkin genel esaslar
MADDE 5 – (1) Tohum yetiştiricilerinin aşağıda belirlenen esaslar dahilinde, örneği KKGM tarafından belirlenen tohum yetiştirici belgesini alması gerekir:
a) Bitki grubu bazında il müdürlükleri tarafından verilir.
b) Beş yıllık dönem için düzenlenir. Süresi biten belgeler geçersiz sayılır.
c) Verildiği il sınırları içinde geçerlidir.
Tohum yetiştirici belgesi alacaklarda aranan şartlar
MADDE 6 – (1) Tohum yetiştirici belgesi almak isteyenlerin aşağıdaki şartları taşıması gerekir:
a) Çiftçi kayıt sistemine kayıtlı olmak.
b) Kapalı alan sebze için en az bir dekar sera, açık alan sebze için en az beş dekar ve tarla bitkileri için en az on dekar araziye sahip olduğunu veya kiraladığını belgelemek.
c) Tohum yetiştirici belgesi bedelini il müdürlüğü döner sermayesi işletmesinin ilgili hesabına yatırmak.
Tohum yetiştirici belgesi almak için başvuru yöntemi
MADDE 7 – (1) Tohum yetiştirici belgesi almak isteyen çiftçiler yukarıda belirtilen şartları taşıdıklarını ve 5553 sayılı Kanun hükümlerine uymayı taahhüt ettiklerine dair, örneği KKGM tarafından hazırlanan taahhütnameyi imzalayarak, yetiştiricilik yapmak istedikleri ilin il müdürlüğüne başvururlar.
(2) İl müdürlüğü başvuruyu inceler ve uygun olduğu tespit edilen çiftçilere tohum yetiştirici belgesini üç nüsha olarak düzenler. Belgelerin bir nüshası il müdürlüğünde muhafaza edilerek, diğer iki nüshası yetiştiriciye verilir. Yetiştirici, tohum yetiştirici belgesinin bir nüshasını üye olmak amacıyla tohum yetiştiricileri altbirliğine verir.
(3) Tohum yetiştirici belgesi alan çiftçiler, belgenin alınış tarihinden en geç bir yıl içinde tohum yetiştiricileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyen çiftçilerin tohum yetiştirici belgesi geçersiz sayılır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Tohum Üreticilerinin ve İşleyicilerinin Yetkilendirilmesi ve Denetlenmesi
Tohum üretici belgesi verilmesine ilişkin usul ve şartlar
MADDE 8 – (1) Tohum üreticisi olarak yetki almak isteyen kişi veya kuruluşlar, ikinci fıkrada yer alan belgelerden oluşan dosya ile üretim tesislerinin bulunduğu il müdürlüğüne başvurur.
(2) Tohum üreticisi başvuru dosyası aşağıdaki belgelerin birer örneğinden oluşur:
a) Ziraat mühendisi olmak veya ziraat mühendisi çalıştırdığına dair sözleşme.
b) Ticaret sicili kaydı.
c) İmza sirküsü ve imza sahiplerinin yetki sınırlarının belirtildiği ana sözleşme.
ç) Şirket sahibi ve/veya ortaklarının nüfus cüzdanı.
d) Tohum ürettiği bitki grubuna ait gerekli tapu, teknik donanım ve faturaları veya kira sözleşmeleri.
e) Tohum işleme tesisi veya tohum işleyicisi ile hizmet alım sözleşmesi.
f) Yıllık kapasite raporu.
g) Tohum üretici belgesi bedelini, il müdürlüğü döner sermaye işletmesinin ilgili hesabına yatırdığına dair belge.
Tohum üreticisinin sahip olması gereken donanımlar
MADDE 9 – (1) Tarla bitkileri türlerine ait tohumları üretecek tohum üreticilerinin aşağıda yer alan donanımlara sahip olmaları gerekir:
a) İşletme için yeterli bina.
b) Üretim kapasitesine uygun depo.
c) Üretimi yapılan bitki türlerine uygun numune alma ile ilgili alet ekipman.
(2) Açık veya kapalı alanda sebze türlerinde sertifikalı veya standart tohumluk üretmek isteyen tohum üreticilerinin aşağıdaki donanımlara sahip olmaları gerekir:
a) İşletme için yeterli bina.
b) Üretim kapasitesine uygun depo.
c) Üretimi yapılan bitki türlerine uygun numune alma ile ilgili sonda ve bölücü.
ç) Aşağıdaki ekipmanlara sahip laboratuvar.
1) Çimlendirme dolabı.
2) Hassas terazi.
3) Etüv.
4) Mikroskop.
5) Ayaklı büyüteç.
6) Nem tayin cihazı.
7) Çimlendirme kabı.
8) Buzdolabı.
9) Şahit numune saklama deposu.
10) Pipet, erlenmayer, petri kutuları ve beherglas gibi diğer laboratuvar malzemeleri.
Tohum üreticilerin yetkilendirme öncesi tespiti
MADDE 10 – (1) Eksiksiz hazırlanmış dosyalarla başvuruda bulunan kuruluşların sahip olduğunu bildirdiği donanımlar, il müdürlüğü bitki koruma, proje istatistik ve kontrol şubesinden birer konu uzmanının katılımı ile yerinde tespit edilir.
(2) Yapılan tespitte eksiklikleri tespit edilen kuruluşlara eksiklikleri tamamlaması için süre verilir. Bu sürenin sonunda ilgili uzmanlarca yeniden tespit yapılır. İkinci tespitte de eksiklikler tespit edilmesi halinde başvuru reddedilir.
Tohum üretici belgesi düzenlenmesi
MADDE 11 – (1) Yapılan tespitlerde herhangi bir eksikliğe rastlanmayan kuruluşlar beş yıl süre ile tohum üreticisi olarak kabul edilir. KKGM tarafından örneği belirlenen tohum üreticisi belgesi dört nüsha halinde düzenlenir. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir. İkinci nüshası üreticiye verilirken, üçüncü ve dördüncü nüshalar bilgi için TÜGEM ve KKGM ye gönderilir.
(2) Tohum üretici belgesi alan çiftçiler, belgenin alınış tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde tohum üreticileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyenlerin tohum üretici belgesi geçersiz sayılır.
Tohum üreticilerinin yükümlülükleri
MADDE 12 – (1) Tohum üreticisi belgesi alan kişi veya kuruluşlar aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur:
a) Çalıştırılacak olan ziraat mühendisinin sigorta bildirim cetvelini her altı ayda bir il müdürlüğüne ibraz etmek.
b) Ürettiği tohumlarla ilgili üretim, sertifikasyon, analiz ve pazarlama kayıtlarını beş yıl süresince muhafaza etmek.
c) Üretilen tohumlara ait şahit numuneleri bir yıl süre ile muhafaza etmek.
ç) Laboratuvar çalışmalarında Bakanlık tarafından belirlenmiş yöntemleri kullanmak.
d) Bakanlık tarafından düzenlenecek olan eğitim ve toplantılara katılmak.
e) Bakanlık tarafından yetkilendirildiği ürün grubu ile ilgili düzenlenecek hakem testlere katılmak.
f) Ürettiği tohumları tohumluk bayilerine ve çiftçilere satmak.
Tohum üreticilerinin denetlenmesi
MADDE 13 – (1) Tohum üreticisi en geç beş yılda bir il müdürlüğü tarafından kontrol edilir. Yapılan kontroller sonucunda bu Yönetmelik hükümlerinde belirlenen şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilerin yetkileri beş yıl süre ile yenilenir.
(2) Denetimler sonucunda üreticilerin bu Yönetmelik hükümlerinde belirtilen şartları taşımadığı anlaşılırsa il müdürlüğü tarafından bir denetim raporu hazırlanarak tespit edilen eksiklikler kuruluşa bildirilir. Eksikliklerin tamamlanması için ilgili uzmanlarca belirlenen süre içerisinde, kuruluş eksiklikleri tamamladıktan sonra denetimin tekrarlanması için il müdürlüğüne müracaat eder. Eksikliklerin devam ettiğinin tespit edilmesi durumunda tohum üretici belgesi geçersiz sayılır.
Tohum işleyicilerinin yetkilendirilmesi
MADDE 14 – (1) Tohum işleyicilerinin standartları, yetkilendirilmesi ve denetlenmesi ile ilgili usul ve esaslar KKGM tarafından yayımlanacak yönergeyle belirlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Fidan Üreticilerinin Yetkilendirilmesi ve Denetlenmesi
Fidan üreticisi belgesi verilmesine ilişkin yöntem ve şartlar
MADDE 15 – (1) Fidan üreticisi olarak yetki almak isteyen kişi veya kuruluşlar, ikinci fıkrada yer alan belgelerden oluşan dosya ile üretim tesislerinin bulunduğu il müdürlüğüne başvurur.
(2) Fidan üreticisi başvuru dosyası aşağıdaki belgelerin birer örneğinden oluşur:
a) Ticaret sicili kaydı.
b) Çeşit veya anaç damızlığı veya fidanı üretimi için en az bir ziraat mühendisi çalıştırdığına dair sigorta bildirimi belgesi. Üreticinin kendisi ziraat mühendisi ise diploma örneği.
c) Fidan üretimi yapılacak alanın tapusu veya kira sözleşmeleri.
ç) Fidan üretici belgesi bedelini il müdürlüğü döner sermaye işletmesinin ilgili hesabına yatırdığına dair belge.
d) Bitki yetiştirme ruhsatı.
Fidan üreticisinin sahip olması gereken donanımlar
MADDE 16 – (1) Fidan üreticisinin aşağıda belirtilen şartlara sahip olması gerekir:
a) En az on dekar araziye sahip olmak veya en az beş yıllığına kiraladığını belgelendirmek.
b) Virüsten ari fidan üretiminin tamamının kapalı sera ortamında yapılması ve üretim için en az 500 m2 seraya sahip olması veya en az beş yıllığına kiraladığını belgelendirmek.
c) İşletme için yeterli bina.
Fidan üreticilerin yetkilendirme öncesi tespiti
MADDE 17 – (1) Eksiksiz hazırlanmış dosyalarla başvuruda bulunan kuruluşların sahip olduğunu bildirdiği donanımlar, il müdürlüğü bitki koruma, proje istatistik ve kontrol şubesinden birer konu uzmanının katılımı ile yerinde tespit edilir.
(2) Yapılan tespitte eksiklikleri tespit edilen kuruluşlara eksiklikleri tamamlaması için süre verilir. Bu sürenin sonunda ilgili uzmanlarca yeniden tespit yapılır. İkinci tespitte de eksiklikler tespit edilmesi halinde başvuru reddedilir.
Fidan üretici belgesi düzenlenmesi
MADDE 18 – (1) Yapılan tespitlerde herhangi bir eksikliğe rastlanmayan kuruluşlar beş yıl süre ile fidan üreticisi olarak kabul edilir. Örneği KKGM tarafından belirlenen fidan üreticisi belgesi üç nüsha halinde düzenlenir. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir. İkinci nüshası üreticiye verilirken, üçüncü nüsha üretici kod numarası alınmak üzere TTSM ye gönderilir.
(2) Fidan üretici belgesi alan çiftçiler, belgenin alınış tarihinden en geç bir yıl içinde fidan üreticileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyen çiftçilerin fidan üretici belgesi geçersiz sayılır.
Fidan üreticilerinin yükümlülükleri
MADDE 19 – (1) Fidan üreticisi belgesi alan kişi veya kuruluşlar aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur:
a) Bakanlık tarafından düzenlenecek olan eğitim ve toplantılara katılmak.
b) Çalıştırılacak olan ziraat mühendisinin sigorta bildirim cetveli her altı ayda bir il müdürlüğüne ibraz etmek. Aksi takdirde tohum üretici belgesi geçersiz sayılır.
c) Ürettiği fidanlarla ilgili üretim, sertifikasyon, analiz ve pazarlama kayıtlarını beş yıl süresince muhafaza etmek.
(2) Fidan üreticileri üretim yaptığı yerlerde veya belediyenin göstermiş olduğu hendekleme alanları ile tohumluk bayileri aracılığıyla satış yapabilir.
Fidan üreticilerinin denetlenmesi
MADDE 20 – (1) Fidan üreticisi en geç beş yılda bir il müdürlüğü tarafından kontrol edilir. Yapılan kontroller sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine göre şartları taşıyan kurum veya kuruluşların yetkileri beş yıl süre ile yenilenir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Fide Üreticilerinin Yetkilendirilmesi ve Denetlenmesi
Fide üretici belgesi alınmasına ilişkin yöntem ve şartlar
MADDE 21 – (1) Fide üreticisi olarak yetki almak isteyen kişi veya kuruluşlar, ikinci fıkrada yer alan belgelerden oluşan dosya ile üretim tesislerinin bulunduğu il müdürlüğüne başvurur.
(2) Fide üreticisi başvuru dosyası aşağıdaki belgelerin birer örneğinden oluşur:
a) En az bir ziraat mühendisi çalıştırdığına dair sözleşme ve sigorta bildirim formu.
b) Ticaret sicili kaydı.
c) İmza sirküsü ve imza sahiplerinin yetki sınırlarının belirtildiği ana sözleşme.
ç) Şirket sahibi ve/veya ortaklarının nüfus cüzdanı.
d) Fide ürettiği bitki grubuna ait gerekli sera varlığı, tapu, fatura veya kira sözleşmeleri.
e) Yıllık kapasite raporu.
f) Bitki Yetiştirme Ruhsatı.
g) Fide üretici belgesi bedelini il müdürlüğü döner sermaye işletmesi ilgili hesabına yatırdığına dair belge.
Fide üreticisinin sahip olması gereken donanımlar
MADDE 22 – (1) Fide üreticilerinin taşıması gereken şartlar aşağıda belirtilmiştir:
a) İşletme için yeterli binaya sahip olmak veya kiralamak.
b) Beş dekarlık açık alana sahip olmak veya kiralamak.
c) En az iki dekar fide yetiştirme serası sahip olmak veya kiralamak.
d) Tohum ekim makinesi.
e) Tohum çimlendirme ünitesi.
f) Paketleme ve sevkiyat üniteleri.
Fide üreticilerin yetkilendirme öncesi tespiti
MADDE 23 – (1) Eksiksiz hazırlanmış dosyalarla başvuruda bulunan kuruluşların sahip olduğunu bildirdiği donanımlar, il müdürlüğü bitki koruma, proje istatistik ve kontrol şubesinden birer konu uzmanının katılımı ile yerinde tespit edilir.
(2) Yapılan tespitte eksiklikleri tespit edilen kuruluşlara eksiklikleri tamamlaması için süre verilir. Bu sürenin sonunda ilgili uzmanlarca yeniden tespit yapılır. İkinci tespitte de eksiklikler tespit edilmesi halinde başvuru reddedilir.
Fide üretici belgesi düzenlenmesi
MADDE 24 – (1) Yapılan tespitlerde herhangi bir eksikliğe rastlanmayan kuruluşlar beş yıl süre ile fide üretici olarak kabul edilir. Örneği KKGM tarafından belirlenen fide üretici belgesi üç nüsha halinde düzenlenir. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir. İkinci nüshası üreticiye verilirken, üçüncü nüsha ise bilgi için TÜGEM e gönderilir.
(2) Fide üretici belgesi alan gerçek veya tüzel kişiler, belgenin alınış tarihinden en geç bir yıl içinde fide üreticileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyen çiftçilerin fide üretici belgesi geçersiz sayılır.
Fide üreticilerinin yükümlülükleri
MADDE 25 – (1) Fide üretici belgesi alan kişi veya kuruluşlar aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur:
a) Çalıştırılacak olan ziraat mühendisinin sigorta bildirim cetvelini her altı ayda bir il müdürlüğüne ibraz etmek.
b) Ürettiği fidelerle ilgili üretim, sertifikasyon, analiz ve pazarlama kayıtlarını beş yıl süresince muhafaza etmek.
c) Bakanlık tarafından düzenlenecek olan eğitim ve toplantılara katılmak.
Fide üreticilerinin denetlenmesi
MADDE 26 – (1) Fide üreticisi en geç beş yılda bir il müdürlüğü tarafından kontrol edilir. Yapılan kontroller sonucunda bu Yönetmelik hükümlerine göre şartları taşıyan kurum veya kuruluşların yetkileri beş yıl süre ile yenilenir.
(2) Denetimler sonucunda üreticilerin bu Yönetmelik hükümlerini taşımadığı anlaşılırsa il müdürlüğü tarafından bir denetim raporu hazırlanarak tespit edilen eksiklikler kuruluşa bildirilir. Eksikliklerin tamamlanması için ilgili uzmanlarca belirlenen süre içerisinde, kuruluş eksiklikleri tamamladıktan sonra denetimin tekrarlanması için il müdürlüğüne müracaat eder. Eksikliklerin devam ettiğinin tespit edilmesi durumunda üretici belgesi geçersiz sayılır.
ALTINCI BÖLÜM
Tohumluk Bayilerinin Yetkilendirilmesi ve Denetlenmesi
Tohumluk bayisi belgesi verilmesi ile ilgili yöntem ve genel esaslar
MADDE 27 – (1) Tohumluk bayisi olarak yetki almak isteyen kişi veya kuruluşlar aşağıdaki belgelerden oluşan dosya ile tesislerinin bulunduğu il müdürlüğüne başvurur. Bu dosya aşağıdaki belgelerin birer örneğinden oluşur:
a) Ziraat mühendisi olmak veya ziraat mühendisi çalıştırdığına dair sözleşme.
b) Bayilik yapılacak yerin ve deponun açık adresi.
c) Ticaret sicili kaydı.
ç) Tohumluk bayisi belgesi bedelini il müdürlüğü döner sermaye işletmesinin ilgili hesabına yatırdığına dair belge.
Tohumluk bayisinin sahip olması gereken donanımlar
MADDE 28 – (1) Tohumluk bayisinin taşıması gereken şartlar aşağıda belirtilmiştir:
a) Satış için 20 m2 büyüklükte dükkân veya dükkân içinde tohumluk için ayrılmış alan.
b) Satış kapasitesine uygun, 16°C veya daha düşük ısıya sahip soğutma ünitesi veya depo.
c) Depoda ve satış yerlerinde tohumlukların muhafaza edilmesine uygun raf sistemi.
Tohumluk bayisinin yetkilendirme öncesi tespiti
MADDE 29 – (1) Eksiksiz hazırlanmış dosyalarla başvuruda bulunan gerçek veya tüzel kişilerin sahip olduğunu bildirdiği donanımlar, il müdürlüğü bitki koruma, proje istatistik ve kontrol şubesinden birer konu uzmanının katılımı ile tespit edilir.
(2) Yapılan tespitte eksiklikleri tespit edilen kuruluşlara, eksiklikleri tamamlaması için süre verilir. Bu sürenin sonunda ilgili uzmanlarca yeniden tespit yapılır. İkinci tespitte de eksiklikler bulunması halinde başvuru reddedilir.
Tohumluk bayisi belgesi düzenlenmesi
MADDE 30 – (1) Yapılan tespitlerde herhangi bir eksikliğe rastlanmayan kuruluşlar beş yıl süre ile tohumluk bayisi olarak kabul edilir. Örneği KKGM tarafından belirlenen tohumluk bayisi belgesi iki nüsha halinde düzenlenir. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir. İkinci nüshası bayiye verilir.
(2) Tohumluk bayisi belgesi alan kişi veya kuruluşlar, belgenin alınış tarihinden en geç bir yıl içinde Tohumluk bayileri altbirliğine üye olduğunu il müdürlüğüne belgelendirir. Süresi içinde üyeliğini belgelendirmeyen bayilerin tohumluk bayisi belgesi geçersiz sayılır.
Tohumluk bayisinin yükümlülükleri
MADDE 31 – (1) Tohumluk bayisi belgesi alan kişi veya kuruluşlar aşağıdaki yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur:
a) Tohumluk bayileri kayıt altına alınmış çeşitlere ait sertifikalandırılmış ve etiketlenmiş veya standart tohumlukları satmak.
b) Çalıştırılacak olan ziraat mühendisinin sigorta bildirim cetvelini her altı ayda bir il müdürlüğüne ibraz etmek.
c) Tohumlukların perakende satışlarını yetkili ziraat mühendisi nezaretinde yapmak.
ç) Bakanlık tarafından düzenlenecek olan eğitim ve toplantılara katılmak.
d) Türkçe bilgileri içermeyen ithal tohumlukları satmamak.
e) Bayilik bünyesinde insan beslenmesinde kullanılan besin maddesi satışı yapmamak.
f) Satışını yaptığı tohumluklara ait sertifikasyon belgelerini bulundurmak.
g) Tohumlukların orijinal ambalajlarını bozmamak ve açık olarak satmamak.
ğ) Denetim amacıyla gelen resmi kontrolörlere gerekli bilgi ve belgeleri sağlamak.
h) Denetim amacıyla gelen resmi kontrolörlere istenilen çeşit ve miktarda tohumluk numunesi vermek.
Tohumluk bayisinin denetlenmesi
MADDE 32 – (1) Tohumluk bayileri il müdürlüğü tarafından en az yılda bir kez denetlenir. Bu Yönetmeliğin 27 ve 28 inci maddesinde belirtilen nitelikleri taşımadığı denetimler sonucunda tespit edilen bayilerin tohumluk bayi belgesi iptal edilir.
(2) Denetimler sonucunda bayilerin bu Yönetmelik hükümlerine uymadığı tespit edilirse il müdürlüğü tarafından 5553 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.
(3) Bayilik izin belgesi olmadan tohum satışı yapanlar 5553 sayılı Kanunun 12 nci maddesi üçüncü fıkrası hükümlerine göre işlem yapılır.
(4) İl müdürlüğü, yaptığı denetimlere ilişkin, örneği KKGM tarafından belirlenen tohumluk bayi kontrol formunu iki nüsha halinde düzenler. Bu nüshalardan bir tanesi il müdürlüğünde muhafaza edilir, ikinci nüshası kontrolü yapılan bayiye verilir.
(5) İl müdürlüğü her yılın sonunda yapmış olduğu denetimlere ilişkin, örneği KKGM tarafından belirlenen tohumluk bayi yıllık denetim izleme cetvelini KKGM ye gönderir _________________ Allah cc gülleri yakanızı bırakmasın
Tarih: Çrş Oca 16, 2008 9:18 am Mesaj konusu: Re: tohumculuk piyasasında yetkilendirme ve
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Ücretler
MADDE 33 – (1) Bu Yönetmelik esasları dahilinde verilecek olan belgeler ücrete tabidir. Bakanlık tarafından bu ücretler her yıl ocak ayında belirlenir. Ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesi hesabına yatırılır.
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce belge almış olanlar en geç bir yıl içinde bu yönetmelik hükümlerine uymak zorundadır.
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Kamu iktisadi kuruluşları, iktisadi devlet teşekkülleri, tarım kredi ve tarım satış kooperatifleri gibi kurumlarla çiftçi birlikleri ve ziraat odaları gibi kurumlardan il seviyesinden daha küçük yerlerde teşkilatı bulunanlar, kurumla ilgili tüm tohumluk satış ve dağıtımından sorumlu olmak üzere il merkezleri ile ilçelerde, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl süre ile en az bir mesul kişi istihdam ederler. Bu sürenin sonunda, söz konusu kurum ve kuruluşlar tohumluk satmaya devam etmek istedikleri takdirde bu Yönetmelik hükümlerine uymak zorundadırlar.
Yürürlük
MADDE 34 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 35 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
13 Ocak 2008 PAZAR
Resmî Gazete
Sayı : 26755
YÖNETMELİK
Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:
TOHUMLUK SERTİFİKASYON İŞLEMLERİNDE
YETKİ DEVRİ YÖNETMELİĞİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; tohumluk sertifikasyonu işlemlerinden alan kontrolleri, numune alma, laboratuar analizleri ve belgelendirme ile ilgili yetki devri esaslarını belirlemektir.
Kapsam
MADDE2 – (1) Bu Yönetmelik, alan kontrolleri, numune alma, laboratuar analizleri ve belgelendirilme konularında yetki devrinin şartları, yetki devredilecek birlik, kamu kurum ve kuruluşları, özel hukuk tüzel kişileri ve üniversitelerle ilgili teknik ve fiziki şartlara ilişkin usul ve esaslar ile yetki devrinin geri alınmasında uygulanacak iş ve işlemleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 15 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Alan kontrolü: Bitki türlerine göre açık veya kapalı alanlarda sertifikasyon sistemi dahilinde yapılan üretimlerin standartlara uygunluğunun belirlenmesini,
b) Alan kontrol kuruluşu: Bakanlık tarafından alan kontrolleri ve numune alma işlemleri ile yetkilendirilen kuruluşları,
c) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
ç) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
d) ISTA: Uluslararası Tohum Test Birliğini,
e) Laboratuvar analizi ve belgelendirme kuruluşu: Bakanlık tarafından sertifikasyon ile yetkilendirilen kuruluşları,
f) Özel kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin alan kontrollerini yapan, numune alan ve bu konularda belge düzenleyen Bakanlıkça Tohumluk Kontrolörü olarak yetkilendirilen gerçek kişileri,
g) Resmi kontrolör: Tohumluk sertifikasyonuna ilişkin kontrolleri yapan, numune alan ve denetimleri yaparak bu konularda belge düzenleyen Bakanlıkça Tohumluk Resmi Kontrolör olarak yetkilendirilen kamu görevlilerini,
h) Tohumluk: Bitkilerin çoğaltımı için kullanılan tohum, yumru, fide, fidan, çelik gibi generatif ve vegetatif bitki kısımlarını,
ı) Tohumluk kontrolü: Fiziksel ve biyolojik durumları tespit edilen tohumlukların, standartlara uygunluğunun kontrol edilmesini,
i) Tohumluk sertifikasyonu: Tohumlukların tarla ve laboratuvar kontrolleri sonucunda genetik, fiziksel, biyolojik ve sağlıkla ilgili değerlerinin standartlara uygunluğunun tespit edilmesi ve bunun belgelendirilmesi işlemini,
j) Tohumluk standardı: Tohumluğun fiziksel ve biyolojik niteliklerini belirleyen kalite ölçülerini,
k) Tohumluk üreticisi: Tohumlukları üreten veya sözleşmeli olarak ürettiren, işleyen ve pazarlayan kişi ve kuruluşları,
l) Tohumluk yetiştiricisi: Kendi adına ya da sözleşmeli olarak tohumluk üreticileri adına üretim yapan kişi ve kuruluşları,
m) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,
n) Üretim sezonu: Her yıl temmuz ayının ilk günü başlayıp sonraki yılın haziran ayının son günü biten dönemi
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Alan Kontrollerinin ve Numune Alma İşlemlerinin Devri ile İlgili Esaslar
Genel esaslar
MADDE 5 – (1) Alan kontrollerinin yetki devri ile ilgili genel esaslar aşağıda belirtilmiştir.
a) Tohumluk üreten kurum ve kuruluşlar, alan kontrolü ve numune alma işlemi yapamazlar.
b) Alan kontrolü yapan kuruluşlar numune almaya da yetkilidir.
c) Alan kontrolleri yetkisi Ek–1 de belirtilen ürün grupları için verilir.
ç) Alan kontrollerinde yetki devri sadece sertifikalı sınıftaki tohumlukların, kademeli tohumluk üretimleri için geçerlidir.
d) Alan kontrolleri sonuçlarından yetki devri yapılan kuruluş ve özel kontrolör müteselsilen sorumludur.
Alan kontrolü yetki devri yapılacak kuruluşlarda aranan şartlar
MADDE 6 – (1) Tohumluk üretimlerinin sertifikalandırılmasında alan kontrolü ve numune alma işlemleri ile ilgili yetki devri yapılacak kuruluşlarda aşağıdaki şartlar aranır.
a) Ticaret sicil kaydı olmak,
b) 5553 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatta belirtilen yükümlülükleri yerine getireceğine dair, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan taahhütnameyi imzalamış olmak,
c) Üzerinde çalıştığı bitki türü ile ilgili olarak, Genel Müdürlük tarafından düzenlenen eğitim programlarına katılmak,
ç) Fiili alan kontrolünün yapılması gereken dönemlerde Bakanlık tarafından yapılan eğitim programlarına katılmış ve belge almış, en az on ziraat mühendisi çalıştırmak.
Alan kontrollerinde yetki devri başvurusu
MADDE 7 – (1) Yetki devri almak isteyen kuruluşlar, 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen belgelerle birlikte;
a) Başvuru dilekçesi,
b) Kuruluş yetkilileri ve personelinin listesi,
c) Teknik personele ait diploma ve alınan eğitimlere ilişkin sertifika veya belgeler,
ç) Çalışan personele ait sigorta kayıtlarını,
içeren bir dosya ile Genel Müdürlüğe başvururlar.
Alan kontrollerinde yetki devir başvurusunun değerlendirilmesi
MADDE 8 – (1) Genel Müdürlük inceleme yaptığı ve eksiksiz olan her başvurunun yapıldığı tarihten itibaren en geç otuz gün içinde başvuran kuruluşa, başvurusu yapılan bitki türlerinde yetki devrinin yapılıp yapılmayacağına dair yazılı bilgilendirme yapar.
Alan kontrol kuruluşunun yükümlülükleri
MADDE 9 – (1) Yetki devri yapılan kuruluşların yükümlülükleri şunlardır:
a) Tohumluk üretimlerine ait beyannameleri kabul etmek.
b) Kabul edilen beyannamelerle ilgili bilgileri, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan formu doldurarak, ilgili resmi kuruluşlara göndermek.
c) Kontrol edilen alanları, resmi kurumların denetlemelerine imkân sağlayacak şekilde ve zamanında bu kurumlara bildirmek.
ç) Kontrol edilen tohumluk üretim alanlarından elde edilen tohumluklardan numune alma işlemlerini yürütmek.
d) Yetki devri yapılan laboratuvar veya belgelendirme kuruluşuna gönderilen her numuneden bir örneği ilgili resmi sertifikasyon kuruluşuna göndermek.
e) Yürüttüğü faaliyetlerle ilgili bilgileri, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan formu her üç ayda bir doldurmak suretiyle TTSM’ye göndermek.
f) Genel Müdürlük tarafından açılan eğitim programlarına katılmak.
g) Bakanlıkça çağırıldıkları toplantılara ilgili personelinin katılımını sağlamak.
ğ) Genel Müdürlük veya Genel Müdürlüğün görevlendirdiği resmi kuruluşlar tarafından yapılan denetim ve kontrollerde başarılı olmak.
h) Yapılan iş ve işlemlerle ilgili tüm kayıtları beş yıl süreyle muhafaza etmek.
Alan kontrol kuruluşunun denetimi
MADDE 10 – (1) Denetim üç aşamada yapılır ve yapılan denetimlerin sonuçları bir raporla Genel Müdürlüğe bildirilir. Alan kontrol kuruluşlarında yapılacak denetimler şunlardır.
a) Büro denetimi: Tutulan kayıtların izlenebilirliğini tespit etmek amacıyla şirket tarafından gösterilen arşivlerde, yılda en az bir kez yapılan denetimdir.
b) Alan kontrol denetimi: Alan kontrol kuruluşları, resmi kontrolörler tarafından, alan kontrollerinin yapıldığı dönemde arazide denetlenir.
c) Numune alan özel kontrolörün denetimi: Özel kontrolörler tarafından yapılan numune alma işlemleri, resmi kontrolörler tarafından gerekli görülen sıklıkta denetlenir.
Alan kontrollerinde yetki devrinin iptali
MADDE 11 – (1) Genel Müdürlük, 18 inci maddede belirtilen komisyon marifetiyle, resmi kontrolörler tarafından yapılan denetimlere ait olumsuz raporları inceler. Yapılan inceleme sonucunda yetkinin devamına veya iptaline karar verir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Laboratuvar Analizi ve Belgelendirme İşlemlerinin Devri ile İlgili Esaslar
Genel esaslar
MADDE 12 – (1) Laboratuvar analizi ve belgelendirme işlemlerinin devri ile ilgili genel esaslar şunlardır:
a) Yetki devri, 18 inci maddede belirtilen komisyonun hazırladığı inceleme raporuna istinaden Genel Müdürlük tarafından yapılır.
b) Yetki alan kuruluşlar, yalnızca kendi ürettikleri tohumlukların analizlerini yapar ve belgelendirir.
c) Yetki devri sadece sertifikalı sınıftaki tohumlukların, kademeli üretimleri için geçerlidir.
ç) Yetki devri, Bakanlık tarafından belirlenen bitki türlerinde yapılır.
d) Yapılan yetki devri üç yıl süre ile geçerlidir. Yetkinin sona ermesinden en az bir ay önce kuruluşun başvuru yapması durumunda, 18 inci maddede belirtilen komisyon tarafından yetki devri yenilenebilir.
e) Laboratuvar analiz sonuçlarından yetki devredilen kuruluş ve analizi gerçekleştiren personel müteselsilen sorumludur.
Laboratuvar analizi ve belgelendirme işlemleri ile ilgili yetki devri yapılacak kuruluşlarda aranan şartlar
MADDE 13 – (1) Laboratuvar analizi ve belgelendirme işlemleri ile ilgili yetki devri yapılacak kuruluşlarda aşağıdaki şartlar aranır.
a) 5553 sayılı Kanun ve ilgili mevzuatta belirtilen yükümlülükleri yerine getireceğine dair, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan taahhütnameyi imzalamış olmak.
b) Üzerinde çalıştığı bitki türü ile ilgili olarak, Genel Müdürlük tarafından düzenlenen eğitim programlarına katılmak.
c) Üzerinde çalıştığı bitki türünde analiz yapabilecek, ISTA kurallarına uygun bir laboratuvara sahip olmak.
ç) Üzerinde çalıştığı bitki türünde analiz yapabilecek eğitimli personel istihdam etmek.
d) Analizi yapılan örneklerin şahit numunelerinin en az bir yıl süreyle saklanabileceği iklim kontrollü depoya sahip olmak.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devri başvurusu
MADDE 14 – (1) Yetki devri almak isteyen kuruluşlar 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen belge ile birlikte;
a) Başvuru dilekçesi,
b) Kuruluş yetkilileri ve personelinin listesi,
c) Teknik personele ait diploma ve alınan eğitimlere ilişkin sertifika veya belgeler,
ç) Çalışan personele ait sigorta kayıtlarını,
içeren bir asıl üç suret dosya ile Genel Müdürlüğe başvurur.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devri başvurusunun değerlendirilmesi
MADDE 15 – (1) Genel Müdürlük, yapılan başvuruyu inceler. Uygun görülmesi halinde başvurunun yapıldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde, 18 inci maddede belirtilen komisyonu görevlendirir. Komisyon tarafından hazırlanan rapora istinaden Genel Müdürlük tarafından yetki devri yapılır.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devredilen kuruluşun yükümlülükleri
MADDE 16 – (1) Yetki devri yapılacak kuruluşların yükümlülükleri şunlardır:
a) Genel Müdürlük tarafından açılan eğitim programlarına katılmak ve yapılan sınavlarda başarılı olmak.
b) Bakanlıkça çağırıldıkları toplantılara katılmak.
c) Çalıştığı bitki türü ile ilgili hakem testlerine katılmak ve başarılı olmak.
ç) Resmi kurumların denetlemelerine imkân sağlayacak şekilde analizi yapılan numunelerle ilgili bilgi ve belgeleri beş yıl süre ile muhafaza etmek.
d) Analizi yapılan numunelere ait şahit numuneleri en az bir yıl süre ile muhafaza etmek.
e) Yürüttüğü faaliyetlerle ilgili bilgileri, örneği Genel Müdürlük tarafından yayımlanan formu üçer aylık dönemler halinde doldurarak TTSM ne göndermek.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devredilen kuruluşun denetimi
MADDE 17 – (1) Denetim, 18 inci maddede belirtilen Komisyon tarafından, iki aşamada yapılır. Komisyon, yapılan denetimlere ilave olarak, resmi sertifikasyon kuruluşlarının şahit numuneler üzerinde yaptığı analiz sonuçlarını da değerlendirir ve sonucu nihai bir raporla Genel Müdürlüğe bildirir. Yapılacak denetimler aşağıda belirtilmiştir.
a) Büro denetimi: Tutulan kayıtların izlenebilirliğini tespit etmek amacıyla şirket tarafından gösterilen arşivlerde, yılda en az bir kez yapılan denetimdir.
b) Laboratuvar denetimi: Bitki türleri üzerinde laboratuarda yapılan analizlerin, komisyon tarafından izlenmesine yönelik denetimdir.
(2) Şahit numunelerin denetimi: Resmi sertifikasyon kuruluşları tarafından yapılan denetimdir. Resmi sertifikasyon kuruluşu gönderilen şahit numunelerden yılda en az yüzde yirmisini analize tabi tutar ve yapılan analizlerin sonucunu komisyona sunulmak üzere Genel Müdürlüğe ve ilgili kuruluşa gönderir. Denetimler için yapılan analizler ücrete tabidir.
Laboratuvar analizi ve belgelendirmede yetki devrinin iptali
MADDE 18 – (1) Genel Müdürlük, yapılan denetim sonuç raporları ile ilgili bir değerlendirme yapmak üzere Genel Müdürlükten iki, resmi sertifikasyon kuruluşlarından üç konu uzmanını görevlendirir.
(2) Toplantıya yetki devri yapılan kuruluş temsilcileri de davet edilebilir. Ancak, bu kişilerin oy hakkı yoktur.
(3) Görevlendirilen uzmanlarca yapılan değerlendirme sonucunda gerekli şartları taşımadığı tespit edilen kuruluşların yetkisi Genel Müdürlük tarafından iptal edilir.
(4) Görevlendirilen uzmanların çalışma usul ve esasları Bakanlıkça belirlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Düzenleme yetkisi
MADDE 19 – (1) Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere düzenleme yapmaya yetkilidir.
Ücretler
MADDE 20 – (1) Yetki devrinin gerçekleşmesi için yapılacak iş ve işlemlerle ilgili ücretler, 28/12/2006 tarihli ve 26390 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Döner Sermaye İşletmeleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerine göre, hizmeti veren kuruluşun döner sermaye işletmesinin ilgili hesabına yatırılır.
GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce verilen yetki devirleri, ilgililerce bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesini müteakip altmış gün içerisinde yenilenmemesi durumunda geçersiz sayılır.
Yürürlük
MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.
Ek-1
YETKİ DEVRİ YAPILACAK BİTKİ TÜRLERİ
Sıra No
Bitki Türleri
1
Tahıllar
2
Yemeklik tane baklagiller
3
Pancar
4
Yağlı ve lifli bitkiler _________________ Allah cc gülleri yakanızı bırakmasın
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; tarımsal bitki türlerine ait çeşitlerin kayıt altına alınması, kayıt listelerinin oluşturulması, kütükte kalış süresi ve silinmesi, bitki genetik kaynaklarının kaydedilmesi esaslarını belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; tarla bitkileri, bağ bahçe bitkileri ve diğer bitki türlerine ait çeşitlerin ve genetik kaynakların kayıt altına alınması, özel sektör araştırma kuruluşlarının yetkilendirilmesi ve denetimine ilişkin iş ve işlemleri kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 31/10/2006 tarihli ve 5553 sayılı Tohumculuk Kanununun 4 üncü maddesine ve 21/12/1967 tarihli ve 969 sayılı Tarım ve Köyişleri Bakanlığının Merkez ve Taşra Kurumlarına Döner Sermaye Verilmesi Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Araştırma kuruluşu: Bitki çeşitlerinin ıslahı veya bulunması ve geliştirilmesi ile ilgili faaliyet gösteren, nitelikleri ve çalışma usul ve esasları Bakanlıkça belirlenen, kamu ve özel kuruluşları,
b) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
c) Başvuru öncesi denemeler: Ek-1’de yer alan bitki türlerinde, kayıt başvurusu öncesinde ilgili bitki türünde Bakanlık tarafından yayımlanmış teknik talimat çerçevesinde araştırma kuruluşları tarafından kurulan denemeleri,
ç) Başvuru öncesi deneme raporu: Kayıt başvurusu öncesinde ilgili bitki türünde yayımlanan teknik talimat çerçevesinde, çeşidin tarımsal değerini belirlemek için yapılan deneme sonuçlarına ait istatistikî analizlerinin, teknolojik özelliklerinin, hastalık ve zararlılara dayanıklılığının belirlendiği deneme ve gözlemlerin, ekonomik değer bakımından denemedeki standart/kontrol çeşitlerinden üstün olduğu bir veya birkaç özelliğin belirtildiği raporu,
d) Bitki grubu: Tarla bitkileri, sebze, meyve/asma ile süs bitkileri türlerinden oluşan her bir grubu,
e) Bülten: Kayıt altına alınan veya çıkarılan bitki çeşitlerinin, kayıt altına alma ile ilgili iş ve işlemlerin yayımlandığı listeleri,
f) Çeşit Özellik Belgesi: Çeşidin veya ana-baba hatlarının tescil edildiği ülkenin resmi tescil kuruluşundan alınmış, morfolojik, fizyolojik ve teknolojik karakterleri içeren, orijinal onaylı belgeyi,
g) Çeşit sahibi: Çeşidi ıslah eden veya geliştiren araştırma kuruluşu veya gerçek kişiler ile yetki belgesine sahip tohum üreticisi kuruluşları,
ğ) Çeşit tescil raporu: Çeşit tescil deneme ve test sonuçlarının ilgili bitki türünde yayımlanmış teknik talimat çerçevesinde değerlendirilerek Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğü tarafından hazırlanan raporu,
h) Farklılık, yeknesaklık, durulmuşluk testleri (FYD): Çeşidin, teknik soru anketinde belirtilen özelliklerinin doğrulanmasına ve morfolojik ve fizyolojik karakterlerinin tespit edilerek, mevcut çeşitlerden farklı, yeknesak ve durulmuş olup olmadığının belirlenmesine dair gözlem veya testleri,
ı) Genel Müdürlük: Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,
i) Lokasyon: Bitki yetiştirme açısından iklim, toprak ve diğer ekolojik faktörler yönünden kendine has özellikleri olan bölgeyi,
j) Ön deneme: Ek-2’de yer alan bitki türlerine ait çeşidin, teknik soru anketindeki veya Çeşit Özellik Belgesindeki özelliklerini belirleme ya da doğrulama amacıyla kurulan denemeleri,
k) Standart numune: Çeşit sahibi tarafından, kayıt altına alınan çeşitlere ait, TTSM tarafından bitki türü bazında miktarları belirlenen ve en az orijinal tohumluk sınıfındaki asgari tohumluk standartlarını karşılayan numuneyi,
l) Standart Tohumluk: Ek-2’de yer alan bitki türlerinde, kayıt altına alınan çeşitlere ait, sadece laboratuvar kontrolleriyle ticarete arz edilen ve çeşide ait kimliğini ve saflığını doğrulamak için kontrol denemelerine tabi tutulan tohum veya çoğaltım materyalini,
m) Standart Tohumluk Çeşit Listesi (STÇL): Ek-2’ de yer alan bitki türlerinde kayıt altına alınan ve ticareti yapılan çeşitlerin yayımlandığı listeyi,
n) Standart Tohumluk Kaydı (STK): Ek-2’de yer alan bitki türlerinin kayıt altına alınmasını,
o) Tarımsal Değerleri Ölçme Denemesi (TDÖ): Ek-1’de yer alan bitki türlerine ait çeşitlerin biyolojik ve teknolojik özellikleri ile verim, hastalık ve zararlılara dayanıklılık gibi tarımsal değerlerinin tespit edildiği denemeleri,
ö) Tavsiye listesi: Yayımlanma esasları Genel Müdürlük tarafından belirlenen, bölgelere göre uygun çeşitlerin belirtildiği listeyi,
p) Tescil: Yurt içinde veya yurt dışında ıslah edilen veya bulunan ve geliştirilen bitki çeşitlerinin farklı, yeknesak ve durulmuş olduğunun ve/veya biyolojik ve teknolojik özellikleri ile hastalık ve zararlılara dayanıklılığının ve tarımsal değerlerinin tespit edilerek kütüğe kaydedilmesini,
r) Tescil ve STK denemesi: Bir bitki çeşidinin kayıt altına alınmasına esas olmak üzere TTSM tarafından kurulan denemeleri,
s) Teknik soru anketi: Çeşidin ıslahçısı tarafından FYD lerin kurulmasına esas olmak üzere, çeşide ait bazı özelliklerin, örneği TTSM tarafından yayımlanmış formu,
ş) Teknik talimat: İlgili bitki türünde Bakanlık tarafından yayımlanmış, başvuru öncesi ve tescil denemelerinde TDÖ deki teknik esasları belirleyen kıstasları,
t) Tohumluk üretici kuruluş: Bakanlıkça tohumluk üretimi konusunda görevlendirilen kamu kuruluşları ile tohumluk üretmek amacıyla kurulmuş olan, bu konuda gerekli alt yapısı bulunan, fiilen sertifikalı veya standart tohumluk üreten özel sektör kuruluşlarını,
u) TTSM: Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkezi Müdürlüğünü,
ü) UPOV: Uluslararası Yeni Bitki Çeşitlerinin Korunması Birliğini,
v) Üretim izni: Yurt içinde veya yurt dışında ıslah edilen veya bulunan ve geliştirilen bitki çeşitlerinin biyolojik ve teknolojik özellikleri ile hastalık ve zararlılara dayanıklılığının ve tarımsal özelliklerinin tespit edilerek, çeşit tescil edilinceye kadar verilen süreli izni,
y) Yetki belgesi: Çeşit sahibi kuruluş ya da ıslahçısından en az beş yıl süre için alınan, çeşidin kayıt altına alınması ile ilgili işlemler için başvuru sahibinin yetkilendirildiğini gösteren orijinal belgeyi
ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Kayıt Altına Almaya İlişkin Genel Esaslar
Başvuru
MADDE 5 – (1) Bitki çeşitlerini kayıt altına aldırmak için; çeşit sahibi, çeşidin kayıt altına alınması talebi ile başvuru dosyası hazırlayarak TTSM ne başvurur. Başvuru dosyası üç ana kısımdan oluşur;
a) Başvuru dilekçesi
b) Çeşide ait teknik bilgiler ve belgeler
c) Ücret dekontu.
(2) Tescil veya STK başvurularında, başvuru dosyasına ait inceleme TTSM tarafından yapılır. Üretim izni başvurularında ise başvuru dosyalarında bulunması gereken üç ana kısmın bulunması kaydı ile teknik bilgiler ve belgelerin yer aldığı kısma ait herhangi bir değerlendirme yapılmaz.
(3) Üretim izni toplantılarında, 20, 26 ve 33 üncü maddelerde belirtilen komite üyeleri tarafından, teknik bilgiler ve belgelerin yer aldığı kısımda çeşidin reddine sebep olacak herhangi bir bilgi veya belge eksikliğinin tespit edilmesi durumunda, komite çeşidin üretim izni talebini reddeder.
(4) Ek-1, Ek-2 ve Ek-3 de ye alan listelerde yer almayan bitki türleri için yapılan başvurularda, bu türlere ait çeşitlerin tanımlanması ve tarımsal özelliklerin belirlenmesine ilişkin yeterli teknik bilgilerin tamamlanması halinde, başvurular kabul edilir.
(5) Tohumluk üretici kuruluşlar, gerçek kişiler veya araştırma kuruluşları tarafından ıslah edilen bitki çeşitlerini kayıt ettirebilirler. Bu amaçla kayıt ettirecekleri çeşit adayının, başvuru öncesi denemelerini bir araştırma kuruluşuna yaptırarak, başvuru öncesi deneme raporunu bu kuruluştan temin ederler.
(6) Bu Yönetmelik kapsamında aşağıdaki belirtilen şartları taşıyan gerçek kişiler, ıslah ettikleri çeşitlerin başvuru öncesi denemelerini araştırma kuruluşuna yaptırarak, başvuru öncesi deneme raporunu bu kuruluştan temin ederler.
a) Yurt içinde veya yurt dışında en az dört yıllık eğitim veren ziraat fakültelerinden mezun olmuş ve bitki çeşitlerinin ıslahı konusunda en az üç yıl çalışmış veya Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği bitki ıslahı ile ilgili kamu yararına çalışan kuruluşların üç ay süreli teorik ve uygulamalı olarak düzenlendiği kursta başarılı olmuş veya ıslah konusunda yüksek lisans veya doktora yapmış olmak.
b) Herhangi bir kamu veya özel sektör araştırma kuruluşunda halen çalışmıyor olmak.
Başvuru incelemesi
MADDE 6 – (1) Tescil veya STK ile birlikte üretim izni başvurularında ya da sadece tescil veya STK başvurularında;
a) Çeşidin tescil veya STK denemelerine alınması talebini içeren başvuru dosyası TTSM tarafından incelenir. Herhangi bir eksiklik tespit edilmemesi durumunda çeşit tescil veya STK denemelerine alınır.
b) Çeşidin üretim izni talebini içeren başvuru dosyası toplantı tarihlerinden en az bir hafta önce tescil veya STK komitesi üyelerine toplantı davet yazısı ile birlikte TTSM tarafından gönderilir.
(2) Tescil veya STK başvurusu dosyasında yapılan incelemede, dosyanın üç ana bölümünden herhangi birisinde bulunacak bir eksiklik durumunda TTSM, başvuru dosyasının TTSM ne ulaştığı tarihten itibaren en geç on beş gün içinde, eksikliği gidermesi amacıyla başvuru sahibine eksiklikleri ve denemelerin kurulacağı tarihi yazılı olarak bildirir. Başvuru sahibi denemelerin kurulacağı tarihten en az on beş gün önce eksikliği gidermediği takdirde, başvuru dosyası sahibine iade edilir.
Tescil ve STK denemelerinin yürütülmesi
MADDE 7 – (1) Tescil ve STK denemeleri TTSM tarafından kurulur.
(2) TTSM nün eleman, arazi, araç, gereç bakımından, denemelerin kurulup bakılmasına ilişkin işlemler için alt yapı imkânları yetmediği takdirde, çeşide ait denemeler TTSM nün gözetiminde araştırma kuruluşlarına yaptırılabilir.
(3) Kamu araştırma kuruluşları yapılacak bir protokolle Bakanlıkça görevlendirilir. Araştırma kuruluşlarının yürüteceği denemeler için gerekli materyaller, TTSM tarafından çeşit ismi ve sahibi saklı kalmak kaydıyla, bir kod numarası verilerek hazırlanır ve denemelerde kullanılır. Bu denemeler, TTSM tarafından değerlendirilir.
(4) Kurulacak tescil veya STK denemelerinin lokasyonları ile denemelerde kullanılacak standart veya kontrol çeşitler, çeşit sahibi ile birlikte TTSM tarafından tespit edilir. Bu konuda çeşit sahibinin herhangi bir önerisi yoksa denemelerinin lokasyonları ile denemelerde kullanılacak standart veya kontrol çeşitler TTSM tarafından belirlenir.
(5) Çeşit sahibi, aday çeşit ile denemelerde standart veya kontrol olarak kullanılacak çeşitlere ait tohumlukları temin etmekle yükümlüdür.
(6) Başvurusu yapılan tescil ve üretim izni taleplerinde, çeşidin ait olduğu türde daha önce tescil edilmiş çeşit olmaması durumunda, TDÖ de standart çeşit olarak çeşit sahibinin sağladığı materyaller kullanılır.
(7) Tescil veya STK denemelerine alınacak çeşide ait deneme materyalinin, hangi miktarlarda ve hangi tarihlerde TTSM ne teslim edileceği, Yönetmeliğin yayımı tarihinden itibaren otuz gün içinde TTSM tarafından ilan edilir. İki yetiştirme sezonu teslim edilmeyen deneme materyaline ait çeşitlerin dosyaları, çeşit sahibine iade edilir ve bu çeşitlere ait üretim izni sona erer.
(8) Bitki türlerinde çeşidin hastalık ve zararlılara dayanıklılığının tespiti, ilgili kamu araştırma kuruluşları ve üniversiteler tarafından; teknolojik özelliklerinin tespiti ise araştırma kuruluşları ve diğer kuruluşlar tarafından; TTSM ile bu kuruluşların arasında yapılacak protokollerde belirlenecek esaslara göre yapılır ve değerlendirilir. Kamu araştırma kuruluşları, deneme ve gözlemleri yapmak üzere Bakanlık tarafından görevlendirilirler.
Kayıt süreleri
MADDE 8 – (1) Bitki çeşitleri, meyve ve asma türleri hariç, belirli süreler için kaydedilir. Bu süre on yıldır ve takvim yılı sonu itibariyle hesaplanır.
(2) Kayıt süresinin yenilenmesinde, kayıt süresinin sona ereceği tarihin iki yıl öncesinde başvuru yapılması esastır. Eğer çeşit yeterli miktarda üretiliyorsa veya genetik kaynak olarak muhafazası gerekiyorsa, başvuru yapılması ve çeşidin farklılık, yeknesaklık ve durulmuşluk koşullarının sağlanması durumunda kayıt süresi onar yıllık sürelerle uzatılır.
(3) Kayıt listelerinden çıkarılan çeşitlerden, çeşit sahibinin TTSM ne başvurması halinde, farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşitler, tescil veya STK komitesi kararı ile listeye dahil edilir.
Standart numune
MADDE 9 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında kaydedilen çeşitlerin TTSM tarafından belirtilen miktarlardaki standart numuneleri, çeşit sahibi tarafından, çeşidin kaydedildiği toplantı tarihinden itibaren altmış gün içinde TTSM ne verilir. Bu numuneler tarla bitkileri türlerinde on yıl, sebze türlerinde beş yılda bir yenilenir. 36 ncı maddede belirtilen Alt Listeye alınan çeşitler ile vegetatif olarak çoğaltılan türlere ait standart numuneler ise çeşit sahibi tarafından muhafaza edilir.
Kayıt altına alınan çeşide isim verilmesi esasları
MADDE 10 – (1) Kayıt altına alınan çeşide; çeşit sahibinin önerisi dikkate alınarak tescil veya STK komiteleri tarafından bir isim verilir. Çeşidin isimlendirilmesinde aşağıdaki hususlar esas alınır.
a) Çeşit ismi, bir veya birden fazla kelimeden oluşabileceği gibi, kelime oluşturmayan harfler veya rakamlar bu isme eklenebilir.
b) Aldanmaya veya karışıklığa neden olmamalı, başka bir çeşidin ismi ile aynı veya karıştırılmaya müsait olmamalıdır.
c) Kanunlara aykırı, çirkin, uygunsuz veya saldırgan ifadeli olmamalı, içindeki harf veya harfler de böyle anlamlar için kullanılmış olmamalıdır.
ç) Kayıt tarihinde kanunlarla ve ilgili mevzuatla yasaklanmış bir isim veya kelime olmamalıdır.
d) Ülkemizde veya yabancı bir ülkede mevcut, aynı botanik türlere ait kayıt altında olan bir çeşidin ismi olmamalıdır.
e) Çeşitlere kaydın yapıldığı tarihte yaşayan bir şahsın veya kayıt tarihinden geriye on yıl içinde ölen bir kişinin adı, kendisi veya mirasçısının yazılı izni alınmadan verilemez.
f) Yazılı olarak izni alınmadan bir hükmi şahsiyet, organizasyon veya kurumun ismi verilemez.
g) Ülke, şehir veya yer adları verilemez.
ğ) Yabancı ülkede kayıt edilmiş olan çeşitler, Ülkemizde kayıt altına alındıkları takdirde, bunlara kendi orijinal isimleri verilir. Aynı veya benzer bitki türleri içinde benzer isimde başka bir çeşidin kayıt altında olması veya ismin bu madde hükümlerine aykırı olması durumunda, bu çeşitlere farklı bir isim verilir.
h) Çeşit kayıt altına alındıktan sonra, teknik veya hukuki zorunluluklar dışında, isim değişikliği yapılmaz. Teknik veya hukuki zorunlulukların belgelenmesi ile yapılacak başvurular STK Komitesi veya tescil komiteleri tarafından değerlendirilir.
ı) 8/1/2004 tarihli ve 5042 sayılı Yeni Bitki Çeşitlerine Ait Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanun kapsamında koruma altına alınan aynı çeşit veya hatlara ait isimler farklı olamaz. İsim farklılığının söz konusu olması durumunda 5042 sayılı kanun kapsamında koruma altındaki isim esas alınır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Tarla Bitkileri Türlerine Ait Çeşitlerin Kayıt Altına Alınması
Tarla bitkileri tür listesi
MADDE 11 – (1) Kayıt altına alınabilecek tarla bitkileri türleri Ek-1’de yer almaktadır.
Başvuru öncesi deneme süreleri
MADDE 12 – (1) Bitki çeşitlerinin kayıt altına alınması için aday çeşitler, başvuru öncesi denemelere alınır. Bu denemeler tek yıllık tarla bitkisi türlerinde, çeşit adayının gelişme tabiatına uygun, eş zamanlı, en az iki lokasyonda, bir yetiştirme sezonu veya tek lokasyonda en az iki yetiştirme sezonu, çok yıllık tarla bitkisi türlerinde en az iki yetiştirme sezonu ve iki lokasyonda kurulur.
Tarla bitkilerinde başvuru
MADDE 13 – (1) 5 inci maddenin birinci fıkrası (b) bendinde yer alan "Çeşide ait teknik bilgiler ve belgeler" kısmı, hibrit çeşitler dışındaki tarla bitkisi türlerinde, aşağıdaki bilgi ve belgelerden oluşur.
a) Çeşit, yurt içinde veya yurt dışında tescil edilmemiş veya UPOV’ a üye olmayan bir ülkede tescil edilmiş bir çeşit ise;
1) Başvuru öncesi deneme raporu,
2) Teknik soru anketi,
3) Varsa fotoğraf, slayt ve benzeri dokümanları,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Yetki belgesi
başvuru dosyasında yer alır.
b) Çeşit, yurt dışında UPOV’a üye bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Başvuru öncesi deneme raporu,
2) Başvuru sahibi tarafından yapılan veya yaptırılan denemelerde çeşidin özellik belgesine göre tespit edilen farklılıkların olması durumunda, TTSM tarafından yayımlanmış çeşit özellik belgesi üzerine farklılıkların işaretlendiği belge,
3) Çeşit Özellik Belgesi,
4) Varsa fotoğraf, slayt ve benzeri dokümanlar,
5) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosunda onaylı tercümeleri,
6) Yetki belgesi
başvuru dosyasında yer alır.
Mısır ve ayçiçeği türlerinde başvuru
MADDE 14 – (1) 5 inci maddenin birinci fıkrası (b) bendinde yer alan "Çeşide ait teknik bilgiler ve belgeler" kısmı, mısır ve ayçiçeği türlerinde aşağıdaki bilgi ve belgelerden oluşur.
a) Çeşit, yurt içinde veya yurt dışında tescil edilmemiş veya UPOV’a üye olmayan bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Hibride ve ana-baba hatlarına ait teknik soru anketi. Ana ve baba hatlardan herhangi birinin veya her ikisinin daha önce ülkemizde kayıt altına alınmış olması durumunda, hatlara ait teknik soru anketi verilmez. Ana ve baba hatlardan herhangi biri veya her ikisi daha önce UPOV’a üye bir ülkede tescil edilmiş ise tescilli olan hatlara ait çeşit özellik belgesi,
2) Başvuru öncesi deneme raporu,
3) Yetki belgesi,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Varsa fotoğraf, slayt ve benzeri dokümanlar.
b) Çeşit, yurt dışında UPOV’a üye bir ülkede tescil edilmiş ise;
1) Hibride ve ana-baba hatlarına ait Çeşit Özellik Belgesi,
2) Başvuru öncesi deneme raporu,
3) Yetki belgesi,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Varsa fotoğraf, slayt ve benzeri dokümanları,
6) Başvuru sahibi tarafından yapılan veya yaptırılan denemelerde çeşidin özellik belgesine göre varsa tespit edilen farklılıklar, TTSM tarafından yayımlanmış çeşit özellik belgesi formunda işaretlenir. Ana ve baba hatlardan herhangi biri veya her ikisi belirtilen bir ülkede tescil edilmemişse bu hat veya hatlara ait teknik soru anketi
başvuru dosyasında yer alır.
Tarla bitkilerinde başvuru ve toplantı tarihleri
MADDE 15 – (1) Tarla bitkisi türlerinde çeşit tescil ve/veya üretim izni başvuru zamanları ile toplantı tarihleri aşağıda belirtilmiştir.
a) Yazlık ekimler için;
1) Tescil başvuruları ocak ve şubat aylarında,
2) Tescil toplantıları mart ve nisan aylarında,
3) Üretim izni başvurusu ocak ve şubat aylarının ilk haftasında,
4) Üretim izni toplantısı ocak ve şubat aylarının son haftasında
yapılır.
b) Kışlık ekimler için;
1) Tescil başvuruları temmuz ve ağustos aylarında,
2) Tescil toplantıları mart ve nisan aylarında,
3) Üretim izni başvurusu temmuz ve ağustos aylarının ilk haftasında,
4) Üretim izni toplantısı temmuz ve ağustos aylarının son haftasında
yapılır.
Tarla bitkilerinde tescil denemeleri
MADDE 16 – (1) Çeşit, 13 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki bir çeşit ise, tescil denemelerinde FYD ve TDÖ, TTSM tarafından eş zamanlı olarak yürütülür.
a) FYD en az bir lokasyonda ve iki yetiştirme sezonu kurulur.
b) TDÖ, tek yıllık türlerde en az üç lokasyonda iki yetiştirme sezonu, çok yıllık türlerde en az üç lokasyonda üç yetiştirme sezonu kurulur.
(2) Çeşit 14 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında bir çeşit ise, tescil denemelerinde FYD ve TDÖ, TTSM tarafından eş zamanlı olarak yürütülür.
a) FYD en az bir lokasyonda, iki yetiştirme sezonu kurulur. Ana ve baba hatlardan herhangi biri veya her ikisi daha önce tescil edilmiş ise FYD ne alınmaz.
b) TDÖ, hibrit çeşitle, Bakanlık tarafından ilgili bitki türünde yayımlanmış olan teknik talimata göre, en az üç lokasyonda iki yetiştirme sezonu kurulur.
(3) Çeşit, 13 ve 14 üncü maddelerin birinci fıkralarının (b) bentleri kapsamında ise, Bakanlık tarafından ilgili bitki türünde yayımlanmış olan teknik talimata göre sadece TDÖ kurulur. TTSM tarafından yapılan TDÖ de, çeşide ait karakterler ile Çeşit Özellik Belgesinde belirtilen karakterler arasında uyumsuzluk görülmesi durumunda, çeşit sahibi, durumdan yazılı olarak haberdar edilir. Bu durumda, çeşit sahibi FYD ne de başvuru yapar. TDÖ tek yıllık türlerde en az üç lokasyonda iki yetiştirme sezonu, çok yıllık türlerde en az üç lokasyonda üç yetiştirme sezonu kurulur.
(4) 5042 sayılı Kanun kapsamında yurt içinde koruma altına alınmış çeşitler, bu maddenin üçüncü fıkrası kapsamında denemelere alınır.
Mısır ve ayçiçeği dışındaki hibrit türler
MADDE 17 – (1) Mısır ve ayçiçeği dışındaki hibrit türlerde, teknik bilgiler ve belgeler kısmı 14 üncü madde hükümlerine göre hazırlanır. Bu madde kapsamındaki türlerde tescil denemeleri 16 ncı maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası hükümlerine göre yürütülür. Bu türlerde ana ve baba hatların FYD si kurulmaz. Hibrit çeşidin tescil edilmesi halinde, hibriti oluşturan ebeveynler, çeşit sahibinin başvuru dosyasında bulunan teknik soru anketlerinde belirtilen özellikleri esas alınarak tescil edilirler. Bu madde kapsamında tescil edilen ebeveynler çeşit listelerine alınmaz.
Denemelerin değerlendirilmesi
MADDE 18 – (1) 16 ncı madde kapsamındaki denemelerde iki yetiştirme sezonunu tamamlayan ve farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşit adayları, TDÖ sonuçları ile birlikte değerlendirmeye alınır. Bu çeşitler hakkında TTSM tarafından ilgili Tarla Bitkileri Tescil Komitesine sunulmak üzere çeşit tescil raporu hazırlanır.
(2) Birinci veya ikinci yetiştirme sezonunda FYD testlerinde çeşide ait herhangi bir problem ortaya çıkması durumunda, FYD testleri üçüncü yetiştirme sezonunda da devam eder. FYD testlerinde başarısız olan çeşit adayları, değerlendirmeye alınmaz. Bu durum çeşit sahibine yazılı olarak bildirilir.
Hibrit mısır ve ayçiçeği denemelerinin değerlendirilmesi
MADDE 19 – (1) 16 ncı madde kapsamındaki denemelerde iki yetiştirme sezonunu tamamlayan çeşit adayları ve ana-baba hatları değerlendirmeye tabi tutulur.
(2) Farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşitler, TDÖ sonuçlarına göre değerlendirmeye alınırlar. Bu çeşitler hakkında, TTSM tarafından çeşit tescil raporu hazırlanarak, tarla Bitkileri Tescil Komitesine sunulur.
(3) Birinci veya ikinci yetiştirme sezonunda FYD de çeşide veya ana-baba hatlarına ait herhangi bir problem ortaya çıkması durumunda, FYD üçüncü yetiştirme sezonunda da devam eder. FYD de çeşit adayları ile bunları oluşturan ana veya baba hatları başarısız olması durumunda değerlendirmeye alınmaz. Bu durum çeşit sahibine yazılı olarak bildirilir.
Tarla Bitkileri Tescil Komitesinin kuruluş ve çalışma esasları
MADDE 20 – (1) TTSM tarafından hazırlanan tescil raporları, her yıl mart ve nisan aylarında Tarla Bitkileri Tescil Komitesi’ne katılacak üyelerinin bulunduğu kuruluşlara, toplantı davet yazısı ile birlikte gönderilir.
(2) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi, Genel Müdürlükten bir, Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğünden bir, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğünden bir, Ziraat Fakültelerinden bir, Kamu Tarımsal Araştırma Kuruluşlarından iki, TTSM nden iki, Türkiye Tohumcular Birliğinden bir, Bitki Islahçıları Alt Birliğinden bir, ürün ile ilgili sanayi sektöründen bir, Türkiye Ziraat Odaları Birliğinden bir temsilciden oluşur.
(3) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi toplantısına çeşit sahibinin davet edilmesinin yanı sıra, kamu tarımsal araştırma kuruluşlarından en az birisinin bitki ıslahı yapan tarımsal araştırma kuruluşu olması şartıyla, zirai mücadele ve teknoloji konularında çalışan araştırma kuruluşları ve danışman üye davet edilebilir. Komiteye davet edilen kuruluşlar, davet yazısını aldıktan sonra, tescili teklif edilen çeşidin türüne göre, konuda uzman, ziraat mühendisini belirleyerek görevlendirir.
(4) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi, en az on asil üyenin mevcut olmasıyla toplanır. Toplantıda;
a) Sadece asil üyeler oy kullanabilir. Danışman olarak davet edilenler görüşmelere katılabilir ancak oy kullanamazlar.
b) Her toplantıda asil üyeler arasından bir başkan seçilir. Toplantının yazmanlığı TTSM tarafından yürütülür.
c) TTSM toplantıda çeşitle ilgili raporları sözlü olarak takdim eder. Toplantıda, çeşit sahibi de çeşitle ilgili açıklamalarda bulunabilir. Oylama sırasında çeşit sahibi dâhil olmak üzere, toplantı salonunda komite üyeleri dışında hiç kimse bulunmaz. Kararı, Tarla Bitkileri Tescil Komitesi verir.
ç) Tescil kararı, toplantıya katılan asil üyelerin üçte ikisinden oluşan çoğunluğunun olumlu oyu ile alınır. Toplantıda çeşitler ayrı ayrı oylanır. Çeşide, 10 uncu maddede belirtilen esaslar dahilinde bir isim verilir ve çeşit bu isimle tescil edilir.
d) Görüşülüp eksiklikleri nedeniyle tescili veya üretim izni reddedilen bir çeşidin sahibi, aynı oturumda karara itiraz ettiği takdirde, itiraz dikkate alınabilir. Tarla Bitkileri Tescil Komitesi, karara neden olan eksikliklerin giderilebileceği kanaatini taşıyorsa, çeşit eksikliklerin giderilmesinden sonra aynı üyelerden oluşan komitede yeniden görüşülebilir. TTSM tarafından bu amaçla toplantıya davet edilen kuruluşlar, çeşidin görüşüldüğü ilk toplantıya iştirak eden üyenin katılımını temin edemiyorsa yerine başka üye gönderebilir. Bu toplantı sonucunda alınan karar kesinlik kazanır.
e) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi tarafından görüşülerek tescil edilmeyen çeşitler, FYD sonuçları olumlu ise, toplantı tarihinden itibaren otuz gün içinde çeşit sahibi tarafından talep edilmesi durumunda, TTSM tarafından her yıl yayımlanan Alt Listeye alınırlar.
f) Toplantının her oturumu için bir protokol düzenlenir. Çeşidin tescil edilip edilmediğine dair alınan kararlar, nedenleri ile birlikte bu protokolde yer alır. Protokoller, oy hakkı sahipleri tarafından imza edilerek, kabul, ret veya çekimser kaldıkları belirtilir.
g) Protokoller, TTSM tarafından ilgili tüm kuruluşlara ve çeşit sahibine gönderilir.
(5) Tarla Bitkileri Tescil Komitesi, tescil raporu sunulan çeşitlerden, farklı, yeknesak, durulmuş olduğu, ekonomik değeri olan bir veya birkaç karakter itibariyle TDÖ deki ilk iki standart ortalamasına eşdeğer veya üstünlük gösterdiği belirlenen çeşidi tescil eder. Değerlendirmede; verim, erkencilik, hastalık ve zararlılara, depo ve nakliyeye dayanıklılık, fabrikasyona ve mekanizasyona elverişlilik, iç ve dış pazarlarda aranan kalite standartlarına uygunluk gibi her bitki türüne ait teknik talimatlarda ayrıntıları verilen hususlar ekonomik değer olarak kabul edilir.
Tarla bitkilerinde üretim izni verilmesi esasları
MADDE 21 – (1) Tarla bitkileri türlerine ait çeşitlere üretim izni, 20 nci maddede belirtilen Tarla Bitkileri Tescil Komitesi tarafından verilir.
(2) Bir çeşide üretim izni aşağıdaki esaslar dahilinde verilir.
a) Çeşit sahibi tarafından TTSM ne tescil ve üretim izni başvurusunun yapılmış olması gerekir.
b) Başvuru, 5 inci maddenin birinci fıkrasında bahsedilen belgelerin çoğaltılmasından oluşan oniki adet dosya ile yapılır. Çeşide ait belgelerin asılları tescil dosyasında bulunur.
c) Tohumluk üretici kuruluşlar, başvuru öncesi denemelerini bir araştırma kuruluşuna yaptırır.
ç) Çeşit, üretim izni alma talebiyle başvuran kuruluş tarafından Tarla Bitkileri Tescil Komitesine sözlü olarak takdim edilir.
d) Bitki çeşitlerine tescil denemeleri süresince üretim izni verilir. Tescil deneme sonuçları olumsuz olan çeşitlerin üretim izinleri sona erer.
e) Üretim izni verilen çeşidin isimlendirilmesi 10 uncu maddeye göre yapılır.
f) Çeşit 14 üncü maddenin birinci fıkrası (b) bendi kapsamında bir çeşitse, Çeşit Özellik Belgesi bulunan yurt dışı tescilli ebeveyn hatlar için tescil başvurusu yapılır. Bu hatlar, Tarla Bitkileri Tescil Komitesinde görüşülerek tescil edilir.
g) Üretim izni almış bir çeşide, ikinci kez üretim izni verilmez. _________________ Allah cc gülleri yakanızı bırakmasın
Tarih: Çrş Oca 16, 2008 9:19 am Mesaj konusu: Re: tohumculuk piyasasında yetkilendirme ve
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Sebze Türlerine Ait Çeşitlerin Kayıt Altına Alınması
Sebze türleri listesi
MADDE 22 – (1) Kayıt altına alınabilecek sebze türleri listesi Ek-2’de yer almaktadır..
Ön denemeler
MADDE 23 – (1) Yurt içinde veya yurt dışında kaydedilmemiş veya UPOV’a üye olmayan bir ülkede kayıtlı çeşitler için; çeşit sahibi, teknik soru anketinin ve diğer belgelerin yer aldığı başvuru dosyası ile TTSM ne başvurur. Tohumluk üretici kuruluşlar, kayıt ettirme yetkisini aldıkları çeşitlerin teknik soru anketini, çeşidin ıslahçısından temin ederler. FYD si TTSM tarafından yapılan çeşitlerde ön deneme şartı aranmaz.
(2) UPOV’a üye bir ülkede kayıtlı çeşitler için, başvuru öncesinde çeşit sahibi tarafından, en az bir lokasyonda bir yetiştirme sezonu ön deneme kurulur. Denemede, çeşidin teknik soru anketindeki veya Çeşit Özellik Belgesindeki özelliklerini belirleme ya da doğrulama amacıyla kontrol veya benzer çeşitler kullanılır. Çeşit sahibi kuruluş, deneme yeri ve planını TTSM ne bildirir. TTSM yıllık programlar dahilinde denemeleri kontrol ederek teknik rapor düzenler.
Sebze türlerinde başvuru
MADDE 24 – (1) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "Çeşide ait teknik bilgiler ve belgeler" kısmı, sebze türleri için aşağıdaki bilgi ve belgelerden oluşur.
a) Çeşit, yurt içinde veya yurt dışında kayıt edilmemiş veya UPOV’a üye olmayan bir ülkede kayıt edilmiş bir çeşit ise;
1) Teknik soru anketi,
2) Yetki belgesi,
3) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
4) Çeşidi tanımlayıcı resim, slayt ve diğer belgeler,
başvuru dosyasında yer alır.
b) Çeşit, yurt dışında UPOV’a üye bir ülkede kayıtlı bir çeşit ise;
1) Çeşit Özellik Belgesi ve çeşidin teknik soru anketi,
2) Ön deneme hakkında TTSM tarafından hazırlanmış teknik rapor,
3) Yetki belgesi,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Çeşidi tanımlayıcı resim, slayt ve diğer belgeler,
başvuru dosyasında yer almalıdır. Çeşit sahibi tarafından yapılan veya yaptırılan denemelerde çeşidin özellik belgesine göre varsa tespit edilen farklılıklar TTSM tarafından yayımlanmış Çeşit Özellik Belgesi formuna işaretlenir.
(2) Sebze türlerinde, STK ve üretim izni başvuru zamanları ve toplantı tarihleri aşağıda belirtilmiştir.
a) STK başvuruları şubat ve ağustos aylarında.
b) STK toplantıları mart ve nisan aylarında.
c) Üretim izni başvuruları şubat, mayıs, ağustos ve kasım aylarının ilk haftasında.
d) Üretim izni toplantıları şubat, mayıs, ağustos ve kasım aylarının son haftasında.
(3) STK başvurusu tarihi, üretim izni başvurusu yapılmayan çeşitlerde uygulanacak olan tarihtir. Üretim izni talep edilen çeşitlere ait başvurularda eş zamanlı olarak STK başvurularının da üretim izni tarihlerinde yapılması gerekir.
STK denemeleri
MADDE 25 – (1) Sebze türlerinde FYD, en az bir lokasyonda iki yetiştirme sezonu kurulur.
(2) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki çeşitler TTSM tarafından veya TTSM koordinatörlüğünde kurulan FYD ye göre değerlendirilir.
(3) İki yetiştirme sezonundaki sonuçlara göre FYD de farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşit adayları hakkında STK raporu hazırlanır.
(4) Bir çeşide üretim izni verilmişse, birinci yetiştirme sezonu FYD de başarısız olması durumunda çeşit sahibi TTSM tarafından bilgilendirilir.
(5) Birinci veya ikinci yetiştirme sezonunda FYD de çeşide ait herhangi bir problem ortaya çıkması durumunda, FYD üçüncü yetiştirme sezonunda da devam eder. FYD de başarısız olan çeşit adayları değerlendirmeye alınmaz. Bu durum çeşit sahibine yazılı olarak bildirilir.
(6) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki çeşitler ön denemelerin yapılmış olması ve bu denemelerin TTSM tarafından kontrollerinin yapılması ve olumlu rapor yazılmış olması kaydıyla, STK Komitesi tarafından uygun görülmesi halinde kayıt altına alınır.
(7) STK Komitesi, 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki çeşitlerin kayıt altına alınmasını reddettiği takdirde, STK Komitesinin eksikliği telafi edilebilir bir eksiklik olarak kabul etmesi halinde, başvuru sahibi belirlenen eksiklikleri tamamladıktan sonra tekrar başvuru yapabilir. STK Komitesi, eksikliğin telafi edilemeyeceği görüşünde ise, bu çeşitler için 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında STK denemelerine başvurulabilir ve üretim izni talep edilebilir.
STK Komitesinin kuruluş ve çalışma esasları
MADDE 26 – (1) TTSM tarafından hazırlanan raporlar, her yıl mart ve nisan aylarında STK Komitesine katılacak üyelerinin bulunduğu kuruluşlara, toplantı davet yazısı ile birlikte gönderilir. STK Komitesi, Genel Müdürlükten bir, kamu tarımsal araştırma kuruluşlarından bir, TTSM nden bir, ziraat fakültesinden bir, ilgili alt birlikten bir temsilciden oluşur.
(2) STK Komitesinin çalışma esasları aşağıda belirtilmiştir.
a) Çeşit sahibi toplantıya davet edilir.
b) Her toplantıda üyeler arasından bir Başkan seçilir. Toplantının yazmanlığı, TTSM tarafından yürütülür.
c) TTSM temsilcisi toplantıda çeşitle ilgili raporu sözlü olarak takdim eder. Toplantıda, çeşit sahibi de çeşitle ilgili açıklamalarda bulunabilir. Oylama sırasında, çeşit sahibi dahil olmak üzere, toplantı salonunda STK Komitesi üyeleri dışında hiç kimse bulunmaz. Kararı, STK Komitesi verir.
ç) STK Komitesi üye tam sayısı ile toplanır. STK Komitesi kararı oy çokluğu ile alır. Toplantıda çeşitler ayrı ayrı oylanır. STK Komitesi, STK raporu sunulan çeşitlerden, mevcutlardan farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşidi kayıt altına alır. Çeşide, 10 uncu maddede belirtilen esaslar dahilinde bir isim verilir ve çeşit bu isimle kayıt altına alınır. Kayıt altına alınan çeşitler, STÇL nde her yıl yayımlanır.
Sebze türlerinde üretim izni esasları
MADDE 27 – (1) Sebze çeşitlerine üretim izni, STK Komitesi tarafından verilir.
(2) Bir çeşide üretim izni aşağıdaki esaslar dahilinde verilir.
a) Çeşit sahibi tarafından TTSM ne STK ve üretim izni başvurusunun yapılmış olması gerekir.
b) Başvuru, 5 inci maddenin birinci fıkrasında bahsedilen üç ana kısımdaki belgelerin çoğaltılmasından oluşan beş adet dosya ile yapılır. Çeşide ait orijinal belgeler STK dosyasında bulunur.
c) Çeşit, çeşit sahibi tarafından STK Komitesine takdim edilir.
ç) 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sebze çeşitlerine STK denemeleri süresince üretim izni verilir. STK deneme sonuçları olumsuz olan çeşitlerin üretim izinleri sona erer. 24 üncü maddenin (b) bendi kapsamındaki çeşitler için, TTSM ne sadece STK başvurusunda bulunulur.
d) Üretim izni verilen çeşidin isimlendirilmesi 10 uncu maddeye göre yapılır.
e) Üretim izni almış bir çeşide ikinci kez üretim izni verilmez.
Süs bitkilerinin kayıt altına alınması
MADDE 28 – (1) Talep edilmesi halinde kayıt altına alınması amacıyla başvurusu yapılan süs bitkisi türleri, sebze türleri için belirlenen hükümlere göre kayıt altına alınır. Süs bitkilerinde FYD en az bir lokasyon ve bir yetiştirme sezonu yapılır.
(2) Kayıt edilen süs bitkileri, Süs Bitkileri Çeşit Listesinde yayımlanır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Meyve ve Asma Türlerine Ait Çeşitlerin Kayıt Altına Alınması
Meyve ve asma tür listesi
MADDE 29 – (1) Kayıt altına alınabilecek meyve ve asma türleri listesi Ek-3’de yer almaktadır.
Meyve ve asma türlerinde başvuru
MADDE 30 – (1) Çeşit sahibi, teknik soru anketinin ve diğer belgelerin yer aldığı başvuru dosyası ile TTSM ne başvurur. Tohumluk üretici kuruluşlar kayıt ettirme yetkisini aldıkları çeşitlerin teknik soru anketini, çeşidin ıslahçısından temin ederler.
(2) TTSM, başvuru öncesi çeşit sahibi tarafından kurulan denemenin tescil denemesi olarak kabul edilip edilmeyeceğinin belirlenmesi amacıyla denemeyi kontrol etmek ve rapor hazırlamak üzere bir konu uzmanını görevlendirir. Görev sonrasında hazırlanan rapor olumlu ise çeşit sahibi denemeyi TTSM ile işbirliği içinde yürütür.
(3) 5 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen "Çeşide ait teknik bilgi ve belgeler" kısmı aşağıdaki bilgi ve belgelerden oluşur.
a) Çeşit, yurt içinde veya yurt dışında tescil edilmemiş veya UPOV a üye olmayan bir ülkede tescil edilmiş bir çeşit ise;
1) Çeşit sahibi tarafından kurulan denemelerin TTSM tarafından değerlendirilebilir olduğuna dair rapor,
2) Teknik soru anketi,
3) Yetki belgesi,
4) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
5) Çeşidi tanımlayıcı resim, slayt ve diğer belgeler
başvuru dosyasında yer alır.
b) Çeşit, yurt dışında UPOV’a üye bir ülkede tescil edilmiş bir çeşit ise;
1) Çeşit Özellik Belgesi ve teknik soru anketi,
2) Yetki belgesi,
3) Yabancı dildeki belgelerin yeminli tercüme bürosundan onaylı tercümeleri,
4) Çeşidi tanımlayıcı resim, slayt ve diğer belgeler
başvuru dosyasında yer alır.
(4) Meyve ve asma türlerinde,
a) Tescil başvuruları şubat ve ağustos aylarında,
b) Tescil toplantıları mart ve nisan aylarında,
c) Üretim izni başvurusu şubat ve ağustos aylarının ilk haftasında,
ç) Üretim izni toplantısı şubat ve ağustos aylarının son haftasında
yapılır.
(5) Yukarıdaki belirtilen tescil başvurusu tarihi, üretim izni başvurusu yapılmayan çeşitlerde uygulanacak olan tarihtir. Üretim izni talep edilen çeşitlere ait başvurularda eş zamanlı olarak tescil başvurularının da üretim izni tarihlerinde yapılması gerekir.
Meyve ve asma tescil denemelerin değerlendirilmesi
MADDE 31 – (1) Meyve ve asma türlerinde FYD, en az bir lokasyonda iki ürün yılı kurulur.
(2) İki ürün yılındaki sonuçlara göre FYD de farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşit adayları hakkında tescil raporu hazırlanır.
(3) 30 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamındaki bir çeşide üretim izni verilmişse, çeşidin birinci ürün yılında FYD de başarısız olması durumunda, çeşit sahibi TTSM tarafından bilgilendirilir.
(4) Birinci veya ikinci ürün yılında FYD de çeşide ait herhangi bir problem ortaya çıkması durumunda, FYD üçüncü ürün yılında da devam eder. FYD de başarısız olan çeşit adayları değerlendirmeye alınmaz. Bu durum çeşit sahibine yazılı olarak bildirilir. FYD de başarısız olan çeşitlerin üretim izinleri sona erer.
Meyve ve asma türlerinin kayıt altına alınması
MADDE 32 – (1) 30 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki çeşitler, Meyve ve Asma Tescil Komitesi tarafından uygun görülmesi halinde herhangi bir denemeye gerek kalmaksızın kayıt altına alınırlar.
(2) Meyve ve Asma Tescil Komitesi, 30 uncu maddenin üçüncü fıkrası (b) bendi kapsamındaki çeşitlerin tescil edilmesini reddettiği takdirde Meyve ve Asma Tescil Komitesinin eksikliği telafi edilebilir bir eksiklik olarak kabul etmesi halinde, çeşit sahibi belirlenen eksiklikleri tamamladıktan sonra tekrar başvuru yapabilir. Meyve ve Asma Tescil Komitesi eksikliğin telafi edilemeyeceği kanaatinde ise bu çeşitler için 30 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamında tescil denemelerine başvurulabilir. Çeşit sahibi bu çeşitler için tescile başvurmak şartı ile üretim izni talep edebilir.
Meyve ve Asma Tescil Komitesinin kuruluş ve çalışma esasları
MADDE 33 – (1) TTSM tarafından hazırlanan tescil raporları, her yıl mart ve nisan aylarında Meyve ve Asma Tescil Komitesine katılacak üyelerinin bulunduğu kuruluşlara, toplantı davet yazısı ile birlikte gönderilir. Meyve ve Asma Tescil Komitesi, Genel Müdürlükten bir, kamu tarımsal araştırma kuruluşlarından bir, TTSM nden bir, ziraat fakültesinden bir, ilgili alt birlikten bir temsilciden oluşur.
(2) Meyve ve Asma Tescil Komitesinin çalışma esasları aşağıda belirtilmiştir.
a) Çeşit sahibi toplantıya davet edilir.
b) Her toplantıda üyeler arasından bir başkan seçilir. Toplantının yazmanlığı, TTSM tarafından yürütülür.
c) TTSM toplantıda çeşitle ilgili raporu sözlü olarak takdim eder. Toplantıda, çeşit sahibi de çeşitle ilgili açıklamalarda bulunabilir. Oylama sırasında çeşit sahibi dahil olmak üzere, toplantı salonunda Meyve ve Asma Tescil Komitesi üyeleri dışında hiç kimse bulunmaz. Kararı, Meyve ve Asma Tescil Komitesi verir.
ç) Meyve ve Asma Tescil Komitesi üye tam sayısı ile toplanır. Karar oy çokluğu ile alınır. Toplantıda çeşitler ayrı ayrı oylanır. Çeşide, 10 uncu maddede belirtilen esaslar dahilinde bir isim verilir ve çeşit bu isimle tescil edilir.
d) Meyve ve Asma Tescil Komitesi, tescil edilmesi istenen çeşitlerden, mevcutlardan farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilen çeşidi tescil eder.
e) Kayıt altına alınan çeşitler Meyve ve Asma Çeşit Listesinde her yıl yayımlanır.
Meyve ve asma türlerinde üretim izni esasları
MADDE 34 – (1) Meyve ve asma çeşit ve anaçlarına üretim izni, Meyve ve Asma Tescil Komitesi tarafından verilir.
(2) Bir çeşide üretim izni aşağıdaki esaslar dahilinde verilir.
a) Çeşit sahibi tarafından TTSM ne tescil ve üretim izni başvurusunun yapılmış olması gerekir.
b) Başvuru, 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen belgelerin çoğaltılmasından oluşan 5 adet dosya ile yapılır. Çeşide ait belgelerin asılları tescil dosyasında bulunur.
c) Çeşit, üretim izni alma talebiyle çeşit sahibi tarafından Meyve ve Asma Tescil Komitesine takdim edilir.
ç) 30 uncu maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi kapsamındaki meyve ve asma çeşitlerine tescil denemeleri süresince üretim izni verilir. Tescil deneme sonuçları olumsuz olan çeşitlerin üretim izinleri sona erer.
d) Üretim izni verilen çeşidin isimlendirilmesi 10 uncu maddeye göre yapılır.
e) Üretim izni almış bir çeşide, ikinci kez üretim izni verilmez.
ALTINCI BÖLÜM
Bitki Türlerine Ait Çeşitlerin Listelenmesi
Kayıt listeleri
MADDE 35 – (1) Bitki çeşitleri;
a) Alt Liste,
b) Milli Çeşit Listesi,
c) Standart Tohumluk Çeşit Listesi,
ç) Meyve ve Asma Çeşit Listesi,
d) Süs Bitkileri Çeşit Listesi,
e) Tavsiye Listesi
ile kayıt altına alınır.
(2) Bitki çeşitlerini kayıt altına aldıran gerçek veya tüzel kişiler, çeşidin muhafazasından sorumludur. Çeşidin muhafazasından birden fazla kişi veya kuruluşun sorumlu olduğu durumlarda bu kişi veya kuruluşların isimleri TTSM tarafından kütükte muhafaza edilir.
Alt Liste
MADDE 36 – (1) Alt Liste; Ek-1’de yer alan türlere ait çeşitlerin TDÖ dışında, FYD de, farklı, yeknesak ve durulmuş olduğu tespit edilenlerin kayıt altına alındığı listedir.
(2) Çeşit sahibi Alt Listeye alınmış bir çeşit için sonraki yıllarda, TDÖ ye tekrar başvuramaz.
(3) Alt Listede kayıt altına alınan çeşitlerin yurt içinde ticareti yapılamaz. Çeşitlerin listede kalış süresi on yıldır. Alt Liste her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
Milli Çeşit Listesi
MADDE 37 – (1) Milli Çeşit Listesi Ek-1’de yer alan türlere ait çeşitlerin kayıtlı olduğu listedir. Bitki çeşitleri bu listeye ticaretinin ve tohumluk üretimlerinin yapılabilmesi amacı ile alınır. 14 üncü madde kapsamında Milli Çeşit Listesine alınan çeşitlere ait ebeveyn hatlar, ait oldukları türlere ait bölümün sonunda ayrı bir liste halinde yayımlanır. Daha önce kayıt altına alınan bir hattın, bir başka çeşit sahibi tarafından listeye alınması talebi ile başvuru yapılmışsa, bu hattın Çeşit Özellik Belgesinin TTSM kütüğünde bulunması halinde ikinci bir kayıt yapılmaz. TTSM bu kapsamda aynı ismi taşıyan iki ayrı başvurudaki hattın özellik belgelerinin farklı olması durumunda, sonraki başvuruya ait hattı FYD ye alır. Hatlara ait kayıtlar saklı tutulur ve herhangi bir şekilde açıklanmaz. Çeşitlere ait kayıtlar ve toplantı tutanakları ücretini yatırmak suretiyle talep edenlere verilebilir.
(2) Üretim izni verilen çeşitler TTSM internet sitesinde yayımlanarak her üretim izni toplantısı sonrasında güncellenir. Bu çeşitler, Milli Çeşit Listesinde yayımlanmış sayılır.
(3) Milli Çeşit Listesi, her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
Standart Tohumluk Çeşit Listesi
MADDE 38 – (1) STÇL, Ek-2’ de yer alan türlere ait çeşitlerin kayıtlı olduğu listedir. Sebze çeşitleri bu listeye, standart tohumluk üretimi veya sertifikalı tohumluk üretimleri ile ticaretinin yapılabilmesi amacı ile alınır. STÇL her yıl haziran ayında TTSM tarafından bültende yayımlanır.
(2) Üretim izni verilen çeşitler TTSM internet sitesinde yayımlanarak her üretim izni toplantısı sonrasında güncellenir. Bu çeşitler STÇL de yayımlanmış sayılır.
Meyve ve Asma Çeşit Listesi
MADDE 39 – (1) Meyve ve Asma Çeşit Listesi Ek-3’ de yer alan türlere ait çeşitlerin kayıtlı olduğu listedir. Bitki çeşitleri bu listeye çeşit ve anaçlara ait üretim materyalleri ve fidanların sertifikalı üretimleri ile ticaretinin yapılabilmesi amacı ile alınır. Meyve ve Asma Çeşit Listesi her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
(2) Üretim izni verilen çeşitler, TTSM internet sitesinde yayımlanarak her üretim izni toplantısı sonrasında güncellenir. Üretim izni verilen çeşitler Meyve ve Asma Çeşit Listesinde yayımlanmış sayılır.
Süs Bitkileri Çeşit Listesi
MADDE 40 – (1) 28 inci madde hükümlerine göre kayıt altına alınan süs bitkisi çeşitlerinin kayıtlı olduğu listedir. Süs Bitkisi Çeşit Listesi her yıl haziran ayında TTSM tarafından yayımlanır.
(2) Üretim izni verilen çeşitler, TTSM internet sitesinde yayımlanarak her üretim izni toplantısı sonrasında güncellenir. Bu çeşitler Süs Bitkileri Çeşit Listesinde yayımlanmış sayılır.
Tavsiye Listesi
MADDE 41 – (1) Tavsiye Listesi yayımlanma esasları Genel Müdürlük tarafından belirlenir.
Listeden çıkarma
MADDE 42 – (1) Kayıt listelerinde yayımlanan çeşitlerden;
a) Kayıt süresi uzatılmayan ve standart numunesi süresinde yenilenmeyen,
b) İncelemeler sonunda çeşidin artık farklı, yeknesak ve durulmuş olmadığı kanıtlanan,
c) Çeşit sahibi tarafından talep edilen,
ç) Türlerin ya da çeşitlerin yetiştirilmesinde bitki sağlığı açısından zararlı olabileceği veya insan sağlığı ya da çevre için risk teşkil edebileceği resmi kurumlarca yapılan testlerle tespit edilen
çeşitler kayıt listelerinden çıkarılır.
Listelerde olmayan türler
MADDE 43 – (1) Eklerde yer almayan türlere ait çeşitlerin kayıt altına alma işlemleri, türlerin ait olduğu cinslerdeki diğer türlere ait bu Yönetmelik hükümlerine göre, TTSM tarafından, teknik gerekliliklerin tamamlanması sonrasında başlatılır. _________________ Allah cc gülleri yakanızı bırakmasın
Tarih: Çrş Oca 16, 2008 9:19 am Mesaj konusu: Re: tohumculuk piyasasında yetkilendirme ve
YEDİNCİ BÖLÜM
Özel Sektör Tarımsal Araştırma Kuruluşları Başvuru, Kuruluş ve Denetleme Esasları
Başvuru esasları
MADDE 44 – (1) Bitki ıslahına ve/veya çeşit geliştirilmesine ilişkin araştırmalar üzerinde çalıştığını beyan eden özel sektör kuruluşlarından, özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olmak isteyenler, faaliyet yürütmek istediği bitki grubunun belirtildiği başvuru dilekçesi ve aşağıda belirtilen şartların belgelendirildiği başvuru dosyasının orijinali ve dört kopyası ile Genel Müdürlüğe başvururlar.
(2) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu başvuru şartları şunlardır.
a) Ticaret sicil kaydı olmak.
b) 47 nci maddede belirtilen yükümlülükleri yerine getireceğine dair taahhütname imzalamış olmak.
c) Üzerinde çalıştığı bitki grubu ile ilgili olarak, arazi, sera, laboratuvar, depo, bina, alet ve ekipmanlar ve personel ile ilgili Bakanlıkça belirlenen hususları yerine getirmek.
ç) Başvuru ücretini yatırmış olmak.
d) Araştırmalarını, bitki grubunun gerektirdiği yeterli sayıda konu uzmanı teknik personel tarafından yürütmek. Bu teknik personelden en az üçünün ziraat mühendisi ve bunlardan en az birinin bitki çeşitlerinin ıslahı konusunda 3 yıl bir araştırma kuruluşunda çalışmış veya Bakanlık veya Bakanlığın yetkilendirdiği bitki ıslahı ile ilgili kamu yararına çalışan kuruluşların üç ay süreli teorik ve uygulamalı olarak düzenlendiği kursta başarılı olmuş veya bitki ıslahı konusunda yüksek lisans veya doktora yapmış olduğunu belgelendirmek ve bu teknik personellerin istihdamı ile ilgili belgeleri ibraz etmek.
(3) Araştırma kuruluşların üzerinde çalıştığı bitki gruplarına göre sahip olması gereken arazi, sera, laboratuvar, depo, bina, alet ve ekipmanlar ile çalıştırması gereken personel miktarları, Bakanlıkça belirlenir.
Başvurunun incelenmesi ve tespit yapılması
MADDE 45 – (1) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu başvurusunda bulunan ve başvurusu kabul edilen kuruluşlara, Genel Müdürlük tarafından görevlendirilecek bir komisyon tarafından yerinde tespit yapılır. Başvuru dosyasında eksiklik tespiti halinde dosya Genel Müdürlük tarafından başvuru sahibine iade edilir.
(2) Genel Müdürlük, başvuruda bulunan kuruluşun, belirtilen şartlara haiz olup olmadığını mahallinde incelemek ve karar vermek üzere inceleme komisyonu kurar ve görevlendirir. İnceleme komisyonu Genel Müdürlükten bir, kamu tarımsal araştırma kuruluşlarından bir, TTSM nden bir, ziraat fakültesinden bir, il müdürlüğünden bir temsilciden oluşur.
(3) İnceleme komisyonuna davet edilen kuruluşlar, davet yazısını aldıktan sonra, başvuran kuruluşun çalışma konusuna göre, konu uzmanı bir ziraat mühendisinin komisyona iştirakini sağlar.
(4) İnceleme komisyonunun çalışma esasları şunlardır.
a) Komisyon, üye tam sayısı ile çalışır.
b) Komisyon üyelerinin arasından bir başkan seçilir. Komisyonun yazmanlığı TTSM den katılan üye tarafından yapılır.
c) Komisyon, yerinde inceleme yapar, varsa kuruluşun çalışma konularına uygun olarak kurmuş olduğu denemeleri ve bunlara ait kayıtları kontrol eder ve 44 üncü maddede belirtilen şartlara haiz olup olmadığını tespit eder.
ç) İnceleme komisyonu kararlarını oybirliği ile alır. Komisyonun kararı hakkında gerekçeli bir rapor düzenlenir. Raporu başkan ve üyeler imzalar.
d) Komisyonda oy birliği sağlanamadığı takdirde, olumsuz görüş belirten üyelerin görüşleri rapora eklenir. Rapor üyeler tarafından imzalanır.
e) Komisyonun tespit ettiği eksiklikler Genel Müdürlük tarafından kuruluşa bildirilir. Kuruluş eksikliklerini tamamladıktan sonra aynı yöntemle tekrar müracaat edebilir.
Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşunun tescil edilmesi
MADDE 46 – (1) İnceleme komisyonunun kararı olumlu ise kararın Bakanlık tarafından onaylanması ile kuruluş, başvurusunda belirttiği bitki grubuna ait çeşitlerin ıslahı ve/veya geliştirilmesi üzerinde çalışan özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak Bakanlık tarafından tescil edilmiş olur.
(2) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak tescil edilen kuruluş, çalışma konusunun kapsamında bitki grupları itibariyle değişiklik yapmak isterse veya diğer bir kuruluşla birleşmesi halinde 44 üncü maddede belirtilen şartlarla tekrar Genel Müdürlüğe başvurur. Genel Müdürlük 45 inci maddede belirtilen şekilde tespit işlemleri neticesinde kuruluşu tescil eder.
(3) Özel sektör tarımsal araştırma kuruluşu olarak tescil edilen kuruluş, tescil esnasında beyan edilen
